Nulta tolerancija na diskusije opozicionih poslanika, dijeljenje lekcija i sipanje neukusnih komentara i doskočica, oduzimanje riječi i izbacivanje iz skupštinske sale narodnih tribuna čija izlaganja se ne svide „osjetljivom“ uvu Stevandića ili Ljubojevićeve, od parlamenta Srpske stvorile su ruglo od kojeg, siguran sam, crvene obrazi i brojnim poslanicima aktuelne vlasti.
Ne treba ići predaleko i pratiti rad nekih drugih parlamenta pa da revnosni „kerberi revolucije“, Stevandić i Ljubojevićeva, na primjeru vide kako u demokratskim sistemima funkcioniše rad skupštine.
U Srbiji, na primjer, gdje postoji čak i mnogo žešći sukob vlasti i opozicije, poslanicima opozicionih stranaka dozvoljeno je u Narodnoj skupštini da pričaju šta god im padne na pamet protiv Aleksandra Vučića, aktuelne vlasti, predsjednice parlamenta Ane Brnabić, premijera, ministara…
U hrvatskom saboru Andrej Plenković i vladajući HDZ na skoro svakom zasjedanju prolaze kroz baražnu vatru najžešćih kritika, pa čak i uvreda od strane tamošnje opozicije.
Čak i u vrijeme svemoćne vladavine Mila Đukanovića u parlamentu Crne Gore mogle su se čuti najbrutalnije prozivke i nemilosrdne diskusije na račun vlasti.
U evropskom parlamentu Ursula fon der Lajen redovno prolazi kroz „golgotu“ uvreda, kritika i optužbi najteže vrste.
Jedino u parlamentu Srpske opozicionari moraju da vagaju svaku riječ, a ako se njihova diskusija ne svidi lektorskim ušima Stevandića ili Ljubojevićeve, slijedi ekspresna opomena, oduzimanje riječi i izbacivanje iz skupštinske sale.
Ostaje nada da će glavni lektor, koji je Stevandića i Ljubojevićevu onomad neoprezno selektovao za čelne pozicije u Narodnoj skupštini, shvatiti da mu ovakvi „jezuiti“ nanose više štete nego koristi, te da će im već od oktobra, poslije izbora, uslijediti ekspresna opomena, oduzimanje riječi i izbacivanje iz rukovodećih skupštinskih klupa.
Autor: Boris Knežević
Srpskainfo
