Sjećanje na narodnog guslara Radenka Mučibabića

U bogatoj i dugovjekoj tradiciji srpskog epskog pjevanja uz gusle, ime Radenka Mučibabića zauzima posebno mjesto. Kao jedan od najistaknutijih hercegovačkih guslara svoga vremena, Mučibabić je guslama i riječju svjedočio istorijsku sudbinu srpskog naroda, njegovu borbu za slobodu i opstanak kroz burna, a često i tragična vremena. Njegovo guslarsko stvaralaštvo obilježeno je dubokim osjećajem za čojstvo i junaštvo – vrijednosti koje nije samo opjevao nego ih je i živio.

Dosljedno se držao misaonih načela Marka Miljanova, prema kojima je čojstvo ,,štititi druge od sebe“, a junaštvo ,,štiti sebe od drugoga“. Upravo taj moralni kodeks činio je temelj njegove umjetnosti i njegovog ličnog života.

Radenko Mučibabić rođen je u selu Fojnica, u gatačkoj opštini gdje ostao vezan za zavičaj do kraja svoga života. Iako vremenski kratak, njegov životni put bio je izuzetno plodonosan. Ostavio je iza sebe veliki broj audio i video zapisa koji danas predstavljaju dragocjeno svjedočanstvo jedne epske epohe i duha vremena. Tradiciju gusala nastavila su i njegova dva sina čime je porodično nasledje pretočeno u živi kulturni kontinuitet.

Posebnu duhovnu i stvaralačku dimenziju njegovog rada činilo je prijateljstvo i kumstvo sa pokojnim Obrenom Govedaricom, epskim pjesnikom i profesorom istorije. Njihova saradnja rezultirala je nastankom više epskih pjesama u kojima su se sjedinili istorijska misao, pjesnička riječ i snažan guslarski izraz. Taj spoj predstavlja jedan od vrijednih doprinosa savremenoj srpskoj epskoj poeziji.

Radenko Mučibabić preminuo je 1999. godine, u trideset sedmoj godini života,od posljedica teške bolesti.

Iako je otišao prerano, njegovo djelo nastavlja da živi potvrđujući da istinska umjetnost ne mjeri vrijeme trajanjem života, veĉ snagom duhovnog traga koji ostavlja.

Danas u kulturnom pamćenju srpskog naroda Radenko Mučibabić ostaje upisan kao guslar koji je nosio glas epske savjesti Hercegovine – tih, dostojanstven i trajan.

ISTOK