Iran raspolaže znatno većim kapacitetima za izvođenje preciznih udara na ciljeve u Persijskom zalivu nego što se do sada pretpostavljalo, piše „Handelsblat“, pozivajući se na analizu satelitskih snimaka.
Prema tim navodima, iranske balističke rakete pogodile su ključne delove postrojenja za tečni prirodni gas u industrijskom gradu Ras Lafan u Kataru, pri čemu su meta bili tornjevi za prenos toplote, centralni element proizvodnog procesa. Kako se ističe, upravo je popravka ovih komponenti najzahtevnija u čitavom sistemu proizvodnje LNG-a.
Dodatnu pažnju izazvao je i navodni precizan pogodak iranske rakete u jedan od američkih aviona za rano upozoravanje u vazduhoplovnoj bazi Princ Sultan u Rijadu. Prema istom izvoru, letelica je pogođena u delu gde se nalazi radarska antena, što ukazuje na visok stepen preciznosti.
Ovi događaji otvaraju pitanje načina na koji Iran postiže ovakve rezultate. Do sada su se precizni udari smatrali domenom zapadnih armija, pre svega zahvaljujući razvijenim sistemima navođenja.
Stručnjak iz nemačke odbrambene industrije ocenio je za „Handelsblat“ da je Zapad dugo potcenjivao iranske sposobnosti, kako u pogledu broja balističkih raketa, tako i tehnološkog nivoa. Prema njegovim rečima, savremeni senzori ubrzanja, koji se koriste u civilnoj industriji, mogu se primeniti i u raketnoj tehnologiji, a postoji mogućnost da je deo tehnologije nabavljen iz Kine.
Bezbednosni analitičari smatraju da iranski vojni inženjeri poseduju znanje za samostalnu obradu signala, kao i da pojedine bojeve glave mogu da manevrišu u završnoj fazi leta zahvaljujući pokretnim krilima, što značajno povećava preciznost.
Poreklo ovih tehnoloških dostignuća, kako se navodi, moglo bi biti povezano sa bliskom saradnjom Teherana i Severne Koreje, odakle su, prema procenama analitičara, mogli poteći i pojedini dizajni i rešenja za iranske raketne sisteme.
Politike
