Vatikan rasrbljava Crnu Goru od 1610. godine

Vatikan rasrbljava Crnu Goru od 1610. godine

Vlada i Skupština Republike Srpske Krajine u progonstvu izdala je saopštenje za javnost, koje prenosimo u cjelosti, a u kome “uočavaju jeziv postupak crnogorskih vlasti protiv pripadnika srpskog naroda u Crnoj Gori”.

Istovremeno, državnici Crne Gore obavljaju monstruoznost protiv Srpske pravoslavne crkve, pravoslavnih starešina, sveštenika, monahinja i monaha. Primenjuju, pri tome, oružje i zapaljivu materiju, te, pored ostalih zlih mera, maltretiraju, tuku i zatvaraju Srbe.

Crnogorski vladari se ne obaziru na činjenicu da je skoro celokupno srpsko stanovništvo mesecima na ulicama – demonstrira i traži da se ne skrvnave ustanove Srpske pravoslavne crkve i da se ne otuđuju njena blaga neprocenjive vrednosti, jer su mnoga značajna u svetskoj kulturnoj baštini. Istovremeno, predsednik Milo Đukanović i njegovi saradnici u Vladi i Skupštini skrivaju istinu – da su stanovnici Crne Gore oduvek bili Srbi, te ubeđuju ljude da su nesrbi i da su samo pripadnici crnogorskog naroda. Istovremeno, skriva se istina da su srpsku Crnu Goru oslobodili od Turaka Srbi Dalmacije pod mletačkom zastavom 1687. godine!!!

Uz ovakve protivsrpske mere, državne i kulturne ustanove skrivaju istinu u društvenim naukama, da je Crna Gora od ranog Srednjeg veka bila centralni deo države Srbije. Skrivaju i činjenicu da je Srbija osnovana 490. godine s prestonicom u Skadru i da je imala četrdeset dva kralja do Nemanjinog stupanja na presto u dvanaestom stoleću Nove ere. A ta Srbija se prostirala od utoke Dunava u Crno more do Trsta, obuhvatala je jadranske otoke i poluostrvo Istru. A srpski državnici i naučnici, do sada, prihvatili su germansku falsifikovanu istoriju i uneli u knjige da su postojale samo male srpske državice: Raška, Duklja, Zeta, Bosna, Hrvatska… a to su bile samo plemićke pokrajine u Srbiji do kraja vladavine cara Dušana Nemanjića. Ova podvala pomaže Milu Đukanoviću i njegovim saradnicima da izdvajaju Crnu Goru – i iz Srbije i iz Srpstva.

Da je Zapad, poput Turske, sve činio na uništavanju srpske države, srpske religije i srpske kulturne baštine, svedoči i sačuvani originalani dokument sveštenika Rimokatoličke crkve u Sarajevu iz 1969. godine, u kojem je izložen stav Pape u Rimu – da se odvoje od Srpske pravoslavne crkve – pravoslavni vernici u Makedoniji i Crnoj Gori i da osnuju svoje samostalne crkve. U tom dokumentu je i činjenica, da će te poduhvate novčano pomoći starešina (papa) Rimokatoličke crkve u Rimu. U pismu se naglašava i predlog da se na Lovćenu ukloni srpska pravoslavna crkva i sve oznake koje svedoče da su stanovnici Crne Gore pripadnici srpskog naroda.

Nažalost, prikriva se u delima društvenih nauka i spomenuta činjenica – da je starešina Rimokatoličke crkve počeo rasrbljavanjem u Crnoj Gori još 1610. godine – ubeđivanjem naroda da će biti oslobođen od Turaka ako pređe iz pravoslavne u katoličku veru. Veliki deo Srba je poverovao u ovo obećanje Vatikana i prešao je u katoličanstvo. No, posle dvadeset godina, kad su Srbi videli da nema obećanog, izišli su masovno na ulice (kao 2019) i svi se vratili u pravoslavlje i svoje pravoslavne crkve i hramove. Naravno, papa i Austrija su svoja nedala nastavili i kasnije. Mnogo su doprineli i rasrbljivanju političara na dvoru crnogorskog kneza – kad je obavljena pohara Kuča u 19. stoleću. Ubijani su pripadnici ovog plemena, jer su nepokolebljivo isticali da su Srbi. Rasrbljivanje sa Zapada je obavljeno i u Prvom svetskom ratu, kad je polovini crnogorske vojske, na Lovćenskom frontu, bila upućena naredba s Cetinja – da ne ratuje protiv austrougarske okupatorske vojske. Tad je kralj Nikola Petrović obećavao Vladi Srbije – da će izgraditi put do Andrijevice, da bi srpska vojska mogla transportovati teško oružje, municiju, vojni materijal i izvesti narod. Ali, kralj Nikola je prestao sa izgradnjom tog puta, na zahtev Austrougarske, pa je srpska vojska morala da se povlači preko Albanije, bez naoružanja i opreme, te je preminulo oko 200.000 Srba.

Sve ove činjenice svedoče, da je istovetnu protivsrpsku politiku preuzeo Milo Đukanović i da ima plan daljeg rasrbljivanja u Crnoj Gori, što će izazvati i patnje srpskog naroda, a i životne gubitke.

Vlada i Skupština Republike Srpske Krajine u progonstvu skreće pažnju da uz ovako velike patnje Srba u Crnoj Gori i etnogenocid (uništavanje srpske kulturne baštine), obavezuju državnike Republike Srbije i Republike Srpske – da svim mogućim merama pomognu i zaštite Srbe i srpsku kulturnu baštinu u Crnoj Gori. Takve mere su dozvoljene po međunarodnom pravu – po dokumentima Ujedinjenih naciji i međunarodnom sudstvom.

Na osnovu ovoga, molimo Vas, da ovim sadržajem upoznate u Srbiji Republici Srpskoj, a i u stranim zemljama – državnike, Crveni krst, novinare, književnike, naučne ustanove i srpska udruženja.

S poštovanjem,
Milorad Buha, predsednik Skupštine

kmnovine.com

CATEGORIES
Share This

COMMENTS