Dvije priče u jednoj Republici Srpskoj

Dvije priče u jednoj Republici Srpskoj

Peđa je 1999. godine upisao Ekonomsku školu, carinski smjer. Tad je to bila velika stvar upisati se za carinika, jer su svi mislili da se na carini uzima najveća lova i da je to najbolje zanimanje za dijete. Peđi ocjene u osnovnoj školi i rezultati na prijemnom i nisu bili neki, pa je tata povezao svoje veze i upisao ga.

Peđin tata je potkraj `92. godine ušao u SDS da ga ne kao komunističkog kadra sklanjali sa direktorske pozicije u jednoj državnoj firmi. Vrlo brzo se snašao i došao do velikih para švercujući akciznu robu sa Bošnjacima i Hrvatima za vrijeme rata. Postao je važan glavonja u SDS-u, da bi tamo nekad 1997. godine prešao kod Biljane i postao ministar. Potom je privatizovao preko žene firmu u kojoj je bio direktor.

Nikola je 1999. godine redovno upisao srednju školu koju je završio odličnim uspjehom. Odlučio se da potom upiše Ekonomski fakultet. Pomagao je za vrijeme studija ocu, koji je ostao bez posla nakon što je Peđin tata privatizovao firmu, u njihovoj maloj zanatskoj radnji. Išlo je to sve ok, Nikola je sa dobrim prosjekom završio fakultet pred Opšte izbore 2010. godine.

Peđa je brzo protutnjao kroz studije, a profesori su mu bili raja jer su svi dolazili kod tate na slavu. Peđa je uspješan, direktor je jedne od maminih firmi, a stručni konsultant je u tatinoj.

Peđa se u međuvremenu i politički angažovao, pa je uskoro postao visoki funkcioner jedne od partija na vlasti.

Nikola je više puta bezuspješno konkurisao za poslove u struci, ali budući da on i njegovi nisu u stranci, nije prošao. U nekom trenutku je i odustao od toga, ali nije se jedio. Uspio je da sa ocem razvije zdravu porodičnu zanatsku radnju.

Nemaju puno, ali od tog posla on hrani dvoje male djece. Zadovoljan je time šta ima i planira da ostane u Republici Srpskoj za koju mu je otac ratovao od prvog do zadnjeg dana rata.
Nikola je prvi put izašao na izbore 2020. godine u Banjoj Luci i glasao za opoziciju, jer je smatrao da su društvu zaista potrebne korjenite promjene.

Peđa je takođe izašao na te izbore i glasao za sebe, jer je bio na listi partije na vlasti.
Nakon izbora na kojima je pobijedio opozicioni kandidat, Peđina partija je najurena iz vlasti i brzo su se priklonili novoj strukturi u Banjoj Luci. Peđa je prije izbora bio član nadzornog odbora jednog banjolučkog javnog preduzeća, a nakon izbora je postavljen za direktora.

Peđi ide i danas dobro i namjerava da kupi Nikolinu zanatsku radnju, milom ili silom. Nikola nije raspoložen da je proda, ali Peđa je slao neke ozbiljne tipove da ga ubijede da to ipak učine. Nikola je razmišljao kome da se žali, ali su mu prijatelji rekli da je Peđa super konektovan sa novim gradskim vlastima, a tata mu je i dalje sa dobrim poznanstvima sa ovima na republičkom nivou.

Takođe, važno je biti dobar sa Peđom jer opozicija traži od njegove partije podršku za individualne kandidature za opšte izbore naredne godine.

Nikola po prvi put ozbiljno razmišlja da napusti trajno zemlju. Ovdje je planirao sve, plaćao poreze, čak planirao i da zaposli dva nova, poštena i vrijedna momka. Sve je sad na ledu.

Dragi prijatelji, bez puno filozofije, sve što radim u politici jeste da sačuvam Nikolu u zemlji, koliko god se zamjerio prijateljima od Peđe i njegovog tate. To radim, za to se zalažem. Ko me prati sve ovo vrijeme, sad su mu jasnije mnoge stvari, ako već i nisu bile.

Na vama je da razmislite da li želite da živite u Peđinoj ili Nikolinoj Republici Srpskoj.

Srećan vam Dan Republike.

Milko Grmuša

CATEGORIES
Share This