Radovan Ivanović: Talenat i ljubav preduslov za sviranje harmonike

Radovan Ivanović: Talenat i ljubav preduslov za sviranje harmonike

Radovan Ivanović mladi je banjalučki harmonikaš svjetskog glasa, koji je do sada osvojio preko 30 nagrada na domaćim i međunarodnim takmičenjima. Kao kruna dosadašnjeg rada i uspjeha, stigla je titula na 75. Svjetskom kupu harmonike, koji je nedavno održan u Zofingenu u Švajcarskoj.

U senzacionalnom nastupu uz ovacije publike i bis, što se veoma rijetko dešava na ovakvim takmičenjima, Ivanović je obezbijedio pobjedu u master kategoriji, a o ovom uspjehu govorio je za “Nezavisne”.

NN: Koliko za Vas znači ova nagrada?

IVANOVIĆ: Sam naziv takmičenja, Svjetski kup harmonike, dovoljno govori o tome da se radi o najprestižnijem takmičenju harmonike na svjetskom nivou, podijeljenom u nekoliko različitih kategorija s obzirom na starosnu dob takmičara. Masters kategorija je jedna od kategorija s najvećom konkurencijom imajući u vidu činjenicu da se radi o takmičarima starosne dobi od 18 do 32 godine, odnosno o umjetnicima akademskog nivoa obrazovanja. Biti nosilac titule pobjednika masters kategorije na Svjetskom kupu harmonike je san svakog umjetnika i nešto što ne dolazi preko noći, nego je rezultat kontinuiranog i predanog dugogodišnjeg rada kroz redovno školovanje, koncertne nastupe, master časove, pri čemu su talenat i ljubav prema harmonici nešto bez čega je ovakav rezultat nedostižan.

NN: Kakva je bila atmosfera na samom takmičenju i koje kompozicije ste izveli?

IVANOVIĆ: Ono što je ostavilo poseban utisak na mene, pored ostvarenog rezultata, jeste jedan, slobodno mogu reći, spektakularan nastup u izvođenju kompozicija D. Scarlattija, O. Urbana, M. Glinke i A. Bazzinija ispraćen ovacijama publike i žirija, te bis koji se veoma rijetko dešava na takmičenjima ovog nivoa.

NN: Počeli ste svirati s pet godina. Kakva su sjećanja na Vaš prvi susret s harmonikom?

IVANOVIĆ: Sjećanja na prva druženja s harmonikom se vezuju za mene kao petogodišnjeg dječaka. Uz oca, koji je amaterski svirao harmoniku, pokazao sam interesovanje za ovaj instrument. Harmonika namijenjena mom starijem bratu pripala je ipak meni, jer on nije pokazivao preveliko interesovanje za muziku.   Kasnije, već upisom u osnovnu muzičku školu, česti nastupi, pobjedničke nagrade na prvim takmičenjima ukazivali su na to da će harmonika postati neizostavni dio mog života, nešto čime ću se u budućnosti s velikim zadovoljstvom baviti.

NN: Ko su Vaši uzori iz svijeta harmonike?

IVANOVIĆ: Preduslov za uspjeh u bilo kojoj oblasti života jesu uzori. Moji uzori kao dječaka koji je počinjao svirati harmoniku su kao i kod većine djece na našim prostorima vezani za interpretatore narodne muzike, te je tako gospodin Ljubiša Pavković bio jedan od njih, pri čemu sam kasnije imao sreću da postanem jedan od njegovih naboljih učenika kada govorimo o narodnoj muzici. Naravno, kasnije kroz muzičko obrazovanje javljaju se novi uzori iz svijeta klasične muzike poput Alexandera Skljarova, Yurija Shishina, koga sam imao sreću da upoznam i pohađam njegove master časove.

NN: Imate li evidenciju koliko ste nagrada harmonikom osvojili od osnovne škole do danas i koje su Vam nagrade najznačajnije?

IVANOVIĆ: Kao što sam već rekao, moji prvi ozbiljniji uspjesi počinju upisom u nižu muzičku skolu. Već s 11 godina ostvario sam svoju prvu značajniju pobjedu na međunarodnoj sceni, takmičenju “Zvezdane staze 2013”, koje je održano u Kragujevcu i koje mi je ostalo u posebno lijepim sjećanjima jer je to bio početak jednog perioda uspjeha na domaćim i međunarodnim takmičenjima. Višestruke pobjede na takmičenjima organizovanim na nivou Republike Srpske, titule prvaka BiH su bile vjetar u leđa za velike uspjehe na međunarodnim takmičenjima evropskog i svjetskog nivoa (Beograd, Grac Kastelfidardo, Klingental i drugi). Sva ova i druga takmičenja, koja nisam brojao, ali mislim da imam preko 30 nagrada, na svoj način su značajna za mene, ali titula pobjednika masters kategorije na 75. Svjetskom kupu harmonike je svakako nešto što je kruna dosadašnjeg rada.

NN: Nakon niže i srednje muzičke škole upisali ste i Akademiju umjetnosti. Koliko ste zadovoljni studiranjem i kakvi su Vaši planovi za budućnost?

IVANOVIĆ: Nakon završene niže i srednje muzičke škole u rodnom gradu Banjaluci, u kojima su mi pruženi svi potrebni uslovi za kvalitetno školovanje, trenutno sam student Akademije umjetnosti u Banjaluci u klasi profesora dr Zorana Rakića koji je nesumnjivo sa svojim znanjem i iskustvom jedan od glavnih “krivaca” za moj do sada najveći uspjeh. Što se tiče planova za budućnost, oni su prvenstveno vezani za moje dalje školovanje i završetak muzičke akademije kako bih kao budući profesor svoja znanja prenosio na neke mlađe generacije.  Uporedo sa školovanjem namjera mi je da nastavim s koncertima, nastupima, te da kroz njegovanje naše tradicionalne narodne muzike doprinesem očuvanju našeg identiteta i tradicije.

NN: Da li ste se pored profesionalnih uspjeha okušali i u komercijalnim vodama?

IVANOVIĆ: Ako govorimo o komercijalnim vodama u muzici, kako ste ih nazvali, teško je napraviti granicu između profesionalnog i komercijalnog.  Ja sam neko ko pored klasične muzike njeguje i uživa u našoj tradicionalnoj muzici, koju neki smatraju komercijalnom. Trudim se da sve što radim, radim na jedan kvalitetan, pristojan način, pa i kada se nađem u situaciji da se od mene očekuje da nastupim kao izvođač narodne muzike, uradim to na jedan kvalitetan i profesionalan način. U prilog tome ide i činjenica da sam možda jedan od najmlađih nosilaca titule pobjednika tradicionalnog Festivala narodne muzike “Ilidža 2019”.

(Nezavisne)

CATEGORIES
Share This