Zašto vlast ćuti na pomjeranje linije razgraničenja na štetu Srpske u Hercegovini!?

Borci Republike Srpske su se borili za svaki pedalj njene teritorije, a danas vlast u Srpskoj ćuti na očigledne zloupotrebe i pomjeranja linije razgraničenja na štetu Republike Srpske.

Linija razgraničenja na teritoriji grada Trebinja pomjerena na štetu Srpske

Na sve apele građana koji u Srpskoj danas rješavaju probleme lokalne infrastrukture ili imovinsko-pravne odnose koji su zatečeni i negoduju jer svoje predmete moraju da rješavaju u opštini Ravno ili pred sudom u Čapljini – vlasti Srpske ćute. Građani su u čudu kada saznaju da amdinistrativna linija između grada Trebinja i opštine Ravno nije ona koja je na zvaničnim mapama i sajtu tih lokalnih zajednica, nego je prema liniji razgraničenja koju vode dva entitetska katastra pomjerena prema Trebinju.

Iako su se, prema nšim saznanjima stanovnici ovih rubnih sela obraćali Republičkoj upravi za geodetske i imovinsko-pravne poslove Republike Srpske, nikakav odgovor nisu dobijali.

Tako je na dijelu razgraničenja dvije lokalne zajednice Trebinja i Ravnog, selo Orašje u Popovu polju koje je cijelo bilo u Srpskoj, sada podijeljeno i linija ide kroz selo, kako tvrdi Geoportal.

Linija razgraničenja u selu Orašju na sajtu opštine Ravno

Linija razgraničenja na sajtu opštine Ravno jasno potvrđuje da ide ispod sela i da je cijelo selo u teritoriji grada Trebinja i Republike Srpske.

Geoportal -ista linija koja je pomjerena

Linija razgraničenja prema Geoprtalu je pomjerena kroz selo Orašje i dijeli selo na dva dijela. Niko od nadležnih nema odgovor na ovo pitanje, iako su im se mještani ovog sela obraćali.

Nezadovoljni mještani Površi i Slivnice

Da stvar bude gora, ova linija je pomjerena cijelom dužinom, od Popova preko Bobana do Površi.

Borci iz Slivnice, koji su bili tokom rata na tom pravcu, Marinovići, Ćurtovići, Svrdlani i dr., kaže da ne mogu da vjeruju da je linija u Slivnici takođe pomjerena na našu štetu i da im nije više jasno kome da se obrate, jer niko ne daje jasan odgovor šta se tu desilo.

Interesantno je napomenuti da selo Slivnica kao i selo Orašje nikada nisu tokom rata bili u rukama neprijateljskih snaga, a na prostoru Hercegovine se uglavnom radilo o regularnoj vojci Hrvatske.

Zgrada nekadašnje škole u Slivnici koju je osnovao Drago Pamučina

Istorija govori, nadležni ćute

I dok nadležni ćute, bivši borci Vojske RS koji su bili na ovim linijama kažu da je očigledno da ih pomjeraju oni koji u ratu nisu ni učestvovali, niti znaju da cijene žrtve koje su pale za teritoriju Republike Srpske. Njihovu nedavnu kampanju „Granica postoji!“ nazivaju smiješnom, jer je provode oni koji nikada na toj liniji nisu bili.

A da ne govorimo o istoriji ovih krajeva.

Ako se ima u vidu genocid koji su u Drugom svjetskom ratu izvršile ustaške snage NDH kada je stradalo skoro cijelo stanovništvo sela Čavaš, susjednog sela Orašju, a koje je nakon Dejtona pripalo Federaciji BiH, onda je jasan motiv hrvatske strane i njihove kontinuirane teritorijalne pretenzije. Da li treba isticati da je u selu Slivnica ugledni trgovac Drago Pamučina 1887. godine podigao nadaleko poznatu školu – „Srpsko učilište dobrotvora Draga Pamučine 1887“, koja je imala značajnu ulogu u prosvjećivanju srpskog naroda površkog kraja. Pored škole se danas nalazi grobnica Jefta Pamučine, podignuta 1856. Na njoj je epitaf uklesan na visokoj krstači kurzivnom ćirilicom, poput one na srednjovjekovnim stećcima, ali ipak Vukovim pismenima, i to 12  godina prije nego je u Srbiji zvanično usvojen Karadžićev pravopis!

I da li treba dalje da nabrajamo ono što današnji novokomponovani đaci aktuelne vlasti nikada nisu naučili?

ISTOK