Prije 2 godine su, kažu, zbog istog razloga u “izbjeglištvu” dočekali svoju krsnu slavu Jovandan.
– Najgore je bilo 2010. godine, a od tada skoro svake godine u ovo doba preživljavamo strah od poplave. Morala sam uoči Božića napustiti kuću, jer imam malo dijete – rekla je Sanja Kostić za BN televiziju.
Njene komšije dodaju da ih se političari sjete samo pred izbore: tada im obećavaju izgradnju objekata za zaštitu od poplava. Ali, kad izbori prođu, obećanja se zaborave.
Uz poplavu, u paketu, idu i drugi problemi. Tako se mnogi stanovnici ugroženih naselja u Zvorniku Božić dočekali bez vode i u mraku. Kvarovi na elektro mreži su učestali, a putevi raskvašeni i neočišćeni, pa dežurne ekipe, kasne na teren. Kad nestane stuje, staju i pumpe za vodu…
Slična situacija i na drugom kraju Srpske, u Foči. I u ovoj podrinjskoj opštini je, zbog nabujalih rijeka, na Badnji proglašeno vanredno stanje.
I na zapadu Srpske hiljade stanovnika je najradosniji hrišćanski praznik dočekalo sa mnogo briga i malo radosti. Brojna naselja na području Banjaluke, Prijedora, Gradiške i Laktaša danima su bez struje, a lokalni putevi, koji vode do udaljenih sela, zbog snijega su neprohodni.
Snijeg je zavejao i 4 trafostanice na području Novog Grada, pa je nekoliko naselja ostlao bez struje.
I dok su u Prijedoru čak i neka gradska naselja na Božić bila zatrpana snijegom, u Novom Gradu su Jablanica, Repovac, i još neka sela zatrpana – smećem.
Kako su saopštili iz komunalnog preduzeća “Komus” Novi Grad, u višim područjima opštine ni narednih dana neće odvoziti smeće “zbog otežanog prolaska kamiona”. Komunalci će doći da pokupe otpad, kako rekoše, tek kad se za to “steknu uslovi”.
Ovo su samo neki od broijnih problema, koji su mnogima u Srpskoj zagorčali praznike i suočili nas sa surovom istinom: da je sistem pružanja usluga, od kojih zavisi normalan i bezbjedan život stanovništva, u raspadu.
-Sve šzo su građani preživjeli nije posljedica loših vremenskih prilika, nego lošeg odnosa nadležnih prema narodu. I ne čudi takvo stanje, jer oni ne znaju za opšti već isključivo za lični interes. Radost praznika nije samo duhovna kategorija, već i društveni uslov – ona pretpostavlja sigurnost, stabilnost i osjećaj da zajednica i institucije stoje iza čovjeka, to mu daje i duhovnu i socijalnu punoću – kaže Vasić za Srpskainfo.
Kada odgovornost izostane, a propusti ne nose posljedice, dodaje Vasić, krize prestaju biti izuzetak i postaju pravilo.
– Mi smo na to očigledno navikli. U takvom ambijentu ne urušava se samo infrastruktura, već i povjerenje, solidarnost i nada da sistem može biti oslonac u teškim trenucima. Društvo koje nije u stanju da zaštiti svoje građane u kriznim danima šalje opasnu poruku – da su pojedinac i porodica prepušteni sami sebi – kategorićan je Vasić.
On zaključuje da je bez obnove odgovornosti, brige i institucionalne ozbiljnosti, teško je govoriti o napretku, a još teže o istinskoj radosti koja bi trebalo da bude temelj svakog praznika.
– U ovakvim situacijama pokazuje se kako zapravo sistem funkcioniše. Jer, ne pada snijeg da prekrije brijeg, nego zna se zašto – kaže Vladimir Vasić.
