Učitavanje...

Vučić odbio paket za Kosovo i Metohiju

/, Region/Vučić odbio paket za Kosovo i Metohiju

Postojanje ovog “non pejpera”, a koji je nedavno neformalnim diplomatskim kanalima proslijeđen na Andrićev venac, u subotu je potvrdio i zamjenik premijera tzv. Kosova Enver Hodžaj, uzalud se nadajući da će Beograd prihvatiti taj papir kojim se traži da Srbija praktično indirektno prizna nezavisnost lažne države.

Predstavnicima Kosova i Srbije predstavljena su četiri stuba za istorijski sporazum. Rješenje otvorenih bilateralnih pitanja između dvije zemlje je međusobno priznanje i to je papir koji u rukama ima i Beograd.

– Slijedi učlanjenje Kosova u UN, koje kao proces prirodno zavisi od sporazuma između Srbije i Kosova – kazao je Hodžaj.

ULOGA RUSIJE

Hodžaj nije isključio mogućnost da se u dijalog Beograda i Prištine uključi i Rusija. Na tu kartu Srbija bi trebalo da igra, a naročito je značajna nedavna ocjena ruskog ambasadora Aleksandra Čepurina koji je ocijenio da osnova budućeg sporazuma o normalizaciji odnosa treba da bude Rezolucija 1244.

Ova očekivanja vlasti u Prištini su iluzorna pošto je dokument o kome govori Hodžaj ostao mrtvo slovo na papiru jer predstavlja, kako nam je rečeno, poniženje napora Beograda da se dođe do kompromisnog rješenja za decenijsku kosovsku agoniju.

Podsjećamo, ključne zemlje zapada su predsjedniku Vučiću uputile radni dokument sa jakim “autorskim pečatom” SAD koji se oslanja na četiri stuba koja i pominje Hodžaj, a to su:

* Zajednica srpskih opština dobija šira izvršna ovlašćenja i pojačane nadležnosti u oblastima zdravstva, prosvjete i kulture.

* Zajednica bi tijesno institucionalno bila vezana za potpredsjednika kosovske vlade koji bi dolazio iz redova srpskog naroda i koji bi praktično bio kontrolor njenog rada i sprovođenja ovlašćenja.

* Od Beograda se očekuje da omogući ulazak Prištine u međunarodne organizacije, prije svega u UN.

* Ako srpska strana pristane na ovaj paket, našoj državi bi bio omogućen ulazak u Evropsku uniju, a SAD bi joj garantovale širu ekonomsku i diplomatsku podršku u međunarodnoj političkoj areni.

Dakle, od Srbije države zapadne sile očekuju da u zamjenu za ZSO, čije formiranje Priština minira više od pet godina, ne blokira učlanjenje tzv. Kosova u UN. To je za srpsku stranu bilo apsolutno neprihvatljivo i zato ovu “ponudu” šef države nije ni uzeo u razmatranje.

Očigledno je da Hodžaj perfidno u igru ponovo vraća mrtvi “američki paket” kako bi se u međunarodnim krugovima ostavio dojam da Beograd opet odbija “galantnu” ponudu čime bi se prst krivice za pat-poziciju u dijalogu uperio ponovo u našu stranu.

Nažalost, održavanje političkog vakuuma na KiM samo podgrijava paklene namjere Ramuša Haradinaja i Hašima Tačija da uz pomoć SAD zauzmu sjever pokrajine.

Tamošnja administracija, uz prećutnu saglasnost zapadnih mentora, novom spiralom nasilja nad Srbima suspenduje Briselski sporazum, a potajno pripremajući plan za zaokruživanje “suvereniteta” lažne države na cijeloj teritoriji.

U kontekstu sve življe neformalne opcije o podeli KiM, vašingtonskoj administraciji nikako ne odgovara da Beograd i de jure preuzme sjever, jer bi se time stvorila tampon-zona između Bošnjaka i Albanaca, njihovih pouzdanih saveznika, a Srbija bi preuzela kontrolu nad Kopaonikom i Zubinim Potokom koji su važne strateške tačke.

Kako će se zapad odnositi prema Vučićevom potezu da praktično prezre “američki paket” zasada se može slutiti samo na osnovu uhodanih zapadnih instrumenata odmazde. Tako je našim zvaničnicima već “natuknuto” da bi Srbija daljom, kako oni kažu, nekooperativnošću oko Kosova mogla da ugrozi svoj put u EU. Drugi faktor rizika je, kako se procjenjuje, smanjenje direktnih stranih investicija, prije svega, iz država Unije, što bi bio ogroman udarac za srpsku privredu koja polako podiže glavu.

(Srpska Cafe)