U Korićku jamu u selu Korita, opština Bileća, ustaše – muslimani iz Fazlagića Kule pod vođstvom ustaškog povjerenika Hermana Togonala i gatačkog hodže Muharema Glavinića, mučki su ubile i bacili u jamu više od 130 Srba mještana ovog i okolnih sela.

Zločin u Koritima dogodio se u noći između 4. i 5. juna 1941. godine, a kosti korićkih stradalnika izvađane su 1953. godine, kada je na osnovu 180 pronađenih lobanja ustanovljeno da je broj žrtava Korićke jame bio znatno veći.

Najstarija žrtva te strašne noći bio je osamdesetogodišnji Jevto Svorcan, dok je najmlađi bio četrnaestogodišnji dječak Kosta Glušac, koji je jedini pružao otpor zlikovicima nad jamom.

Prvo spomen-obilježje korićkim žrtvama izgrađeno je 1966. godine, a 1991. godine, na 50. godišnjicu zločina, na spomenik je postavljena i skulptura, rad akademskog vajara Nandora Glida iz Beograda.

Među stradalnicima najviše je bilo članova porodica Svorcan, Bjelica, Starović, Trklja, Šarović, Šakota, Glušac, Rogač, Jakšić, Dumnić, Kovačević, Kurdulija, Kosnić, Milošević, Milović, Nosović, Radan.

 

ISTOK