Dragi čitaoče,

Teško je u ovoj državi stvari nazvati pravim imenom. Pogotovo kad imaš vlasti kojima je marifetluk već u krvi, a njihovo nezakonito ponašanje amnestirano od bilo koje vrste odgovornosti.

Najnovija sapunica i drama odvija se već u nekoliko nastavaka naočigled sluđene javnosti. Kada se vampirska akcizna koalicija lako dogovorila da treba zavući ruke što dublje u džepove građana i poskupila gorivo za 18 feninga, obećanja tipa “med i mlijeko” uz odricanje su dominirala javnim prostorom.

Sada, samo tri mjeseca nakon uspješne krvopijske operacije svjedočimo kuknjavi te iste vampirske kolacije koja ne samo da nije u stanju da podijeli plijen nego baca novu prašinu u oči toj istoj javnosti. Navodno, krediti za gradnju dospijevaju, pa će umjesto putarskih preduzeća te kredite vraćati BUDŽET, a putari će navodno morati da podignu kredite da izmire obaveze prema BUDŽETU. Dakle nije tačno ni to, da su sredstva namjenska, već pripadaju budžetu entiteta.

Dragi čitaoče,

Svako od nas živi u svojoj matičnoj opštini i prije svega, na tom mjestu ostvaruje svoj boljitak. Nema boljitka u pogledu na službene automobile, raskošne svetkovine, raskošne objekte otuđenih vlasti. Opština je nosilac aktivnosti zadovoljavanja najvećeg broja potreba građana, a ne ministri i Vlada i BUDŽET.

Šta se razgolićuje analizom kuknjave vampirske vlasti. Prije svega, a radi zadovoljavanja mentora iz međunarodnog finansijskog svijeta, svaki inostrani dug koji povlači entitet garantovan je (ne plaćen – nego garantovan) javnim prihodima koji potiču iz indirektnih poreza. Dakle, najjednostavnije rečeno, kada se prihodi od PDV i carina podijele između entiteta, onda se rezerviše planirani dio za otpaltu SVIH ino dugova, pa se tek onda vrši raspodjela između BUDŽETA i opština i gradova, te manji dio za preduzeće Putevi RS. Odnos je 72% za BUDŽET, 24% za opštine i gradove, te 4% za puteve. Zašto kažem SVIH dugova, pa zato što je ovim “izbijenim” sredstvima prije raspodjele između budžeta i opština obuhvaćen i servis duga za gradnju autoputeva, a i još koječega što ne spada u dug BUDŽETA, već u dug javnih preduzeća. A javna preduzeća, jelte, kao Elektroprivreda ostvaruju i prihod i dobit.

Kako veli čarobnjak marifetluka i vampir Tegeltija BUDŽETU se crno piše, jer samo je on mogao da zamisli da preduzeća vraćaju dugove BUDŽETU, a ne izvornom povjeriocu (EBRD i ostala bratija). Tako vampir ostvaruje cilj – da opštine plate 24% cijene autoputa, jer im je metodom garantovanja servisa ino duga upravo toliko oteto prije raspodjele.

Žalosno je da građanin ne može da neposredno vidi efekte loše i pohlepne vladavine. Nije ni čudno kada se javne finansije vode i bez usvajanja izvještaja i po hitnom postupku uz sasluženje ruku parlamentaraca, ruku bez glave.

Uglavnom, što više autoputeva sagradimo, a namjera je ambiciozna, utoliko manje novca, tačnije 24% od ukupne cijene će doći u vašu, našu lokalnu zajednicu. A i tamo treba i infrastruktura i ko zna šta još. Vrijeme je da se model promijeni, mmoglo bi se reći krajnje vrijeme.